| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Władysław Marceli Anczyc |
| Urodzenie | 17 października 1894, Kraków |
| Śmierć | kwiecień 1940, Charków |
| Zawód | muzykolog, pianista, filolog, geolog, drukarz, taternik, działacz sportowy |
| Stopień wojskowy | kapitan (Wojsko Polskie) |
| Wykształcenie | |
| Uczelnie | Uniwersytet Jagielloński (polonistyka), Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego, lipska szkoła drukarska |
| Działalność | |
| Praca | współwłaściciel drukarni; Biblioteka Jagiellońska (1924–1926) |
| Sport | wiceprezes Sekcji Taternickiej AZS Kraków; wioślarz |
| Odznaczenia | |
| Ordery | Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej z mieczami (Austro-Węgry), Krzyż Wojskowy Karola (Austro-Węgry) |
Władysław Anczyc pochodził z rodziny związanej z drukarstwem i literaturą. Pracował w odziedziczonej drukarni, zajmował się muzyką i aktywnie uczestniczył w życiu taternickim Krakowa.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Krakowie jako wnuk Władysława Ludwika Anczyca i syn drukarza Wacława Zygmunta oraz Walerii z Heggenbergerów. Miał siostrę Zofię (1897–1965).
Ukończył studia polonistyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz studia muzyczne między innymi w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego u Władysława Żeleńskiego. Kształcił się także w lipskiej szkole drukarskiej. W 1920 otrzymał stopień doktora muzykologii.
Działalność zawodowa i taternictwo
W latach 1924–1926 pracował w Bibliotece Jagiellońskiej. Po śmierci ojca przejął i zarządzał rodzinną drukarnią, którą prowadził w latach 1938–1939.
Był aktywny w środowisku sportowym Krakowa: w 1928 pełnił funkcję wiceprezesa Sekcji Taternickiej AZS i był wioślarzem tego klubu. W 1930 uczestniczył w I wejściu północno-wschodnią granią Małego Młynarza. W 1935, razem ze Stanisławem Krystynem Zarembą, dokonał II wejścia na Basztową Przełęcz od Doliny Mięguszowieckiej i zrewidował stopień trudności tego przejścia wykonanego w 1905.
Służba wojskowa i losy w 1939–1940
W czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej; 1 stycznia 1916 został mianowany podporucznikiem rezerwy artylerii fortecznej i do 1918 przydzielony był do pułku artylerii fortecznej nr 2. W 1918 przeszedł do Wojska Polskiego, brał udział w działaniach na froncie wschodnim i w obronie Lwowa, gdzie w 1919 został ranny. Awansował do stopnia kapitana ze starszeństwem z 1 kwietnia 1920 i przydzielony został do Okręgu Korpusu Nr V.
Zmobilizowany we wrześniu 1939, po agresji ZSRR trafił do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 funkcjonariusze NKWD zamordowali go w Charkowie; figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 17. Został pochowany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, na terenie którego od 17 czerwca 2000 znajduje się Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Na grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie umieszczono tablicę poświęconą jego pamięci. 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majora, a awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie podczas uroczystości "Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów".
