| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Henryk Apte |
| Urodzenie | 13 lipca 1888, Kraków |
| Śmierć | 1942, Bełżec |
| Wykształcenie | |
| Prawo | Uniwersytet Jagielloński (ukończone 1910) |
| Doktorat | doktor praw, 1911 |
| Muzykologia | studia w Wiedniu pod kierunkiem Guido Adlera |
| Zawód i działalność | |
| Zawód | adwokat, skrzypek, kameralista, krytyk muzyczny |
| Organizacje | współzałożyciel i prezes Żydowskiego Towarzystwa Muzycznego w Krakowie; prezes Żydowskiego Towarzystwa Śpiewaczego "Szir" |
| Działalność dziennikarska | główny sprawozdawca i recenzent muzyczny "Nowego Dziennika" od lutego 1920 |
Henryk Apte był prawnikiem z wykształcenia oraz aktywnym muzykiem i publicystą, który łączył pracę adwokata z działalnością koncertową i organizacyjną w środowisku muzycznym Krakowa.
Życiorys i wykształcenie
W 1910 ukończył prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Rok później uzyskał stopień doktora praw. Równolegle do studiów prawniczych kształcił się muzycznie w Krakowie, a następnie studiował muzykologię w Wiedniu pod kierunkiem Guido Adlera.
Debiutował jako skrzypek w 1913 roku. Występował zarówno jako solista, jak i w zespołach kameralnych, łącząc działalność artystyczną z praktyką adwokacką w Krakowie.
Działalność muzyczna i praca krytyka
Był współzałożycielem Żydowskiego Towarzystwa Muzycznego w Krakowie i przez długie lata pełnił funkcję jego prezesa. Pełnił też funkcję prezesa Żydowskiego Towarzystwa Śpiewaczego "Szir". W tych rolach angażował się w życie muzyczne miasta.
Od lutego 1920 roku był głównym sprawozdawcą i recenzentem muzycznym "Nowego Dziennika"; swoją pierwszą relację w gazecie zatytułował "Wrażenia muzyczne z Wiednia". Jako krytyk formułował recenzje, które zaczynał od historycznego zarysu osoby kompozytora i okoliczności powstania dzieła. Krytyka Aptego zwracała uwagę na przypadkowość doboru repertuaru w Krakowie i postulowała większą obecność utworów takich kompozytorów jak Beethoven, Mahler i Bruckner.
Los podczas II wojny światowej
Podczas wojny przebywał początkowo we Lwowie, a następnie w Wieliczce. Zginął w 1942 roku w obozie zagłady w Bełżcu.
