| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Piotr Alencynowicz |
| Urodzenie | 7 maja 1895, Narwiliszki |
| Śmierć | 1920, Łódź |
| Zawód / rola | oficer |
| Edukacja | |
| Szkoły | gimnazjum w Wilnie; korpus kadetów we Włodzimierzu Wołyńskim |
| Służba wojskowa | |
| Armia | Armia Imperium Rosyjskiego (od 1 października 1915), Wojsko Polskie (od 1 sierpnia 1919) |
| Oddziały | batalion zapasowy 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej; 85 Wileński pułk strzelców |
| Rodzina i pogrzeb | |
| Rodzice | Jan i Marcela z Nowosielskich |
| Żona | Nadzieja Smólską (ślub 25 czerwca 1920) |
| Pochówek | cmentarz zarzewski, Łódź |
| Ordery | |
| Odznaczenia | Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (pośmiertnie, nr 8047) |
Piotr Alencynowicz był oficerem, który rozpoczął służbę w armii Imperium Rosyjskiego w 1915 roku, a po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego w 1919 roku. Jako dowódca 1 kompanii 85 Wileńskiego pułku strzelców uczestniczył w walkach wojny polsko-bolszewickiej.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 7 maja 1895; był synem Jana i Marceli z Nowosielskich. Ukończył gimnazjum w Wilnie, a następnie kształcił się w korpusie kadetów we Włodzimierzu Wołyńskim. Do armii Imperium Rosyjskiego został wcielony 1 października 1915 i walczył na froncie wschodnim.
Służba wojskowa w latach 1915–1920
W Armii Rosyjskiej otrzymał awans na chorążego 15 grudnia 1916. Po powrocie do odrodzonej Polski, 1 sierpnia 1919, wstąpił do Wojska Polskiego. Początkowo służył w batalionie zapasowym 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej, a od 25 sierpnia został przydzielony do 85 Wileńskiego pułku strzelców.
W stopniu podporucznika objął dowództwo 1 kompanii strzeleckiej. W czasie odwrotu spod Brańska, 1 sierpnia 1920, jego pododdział przeprowadził kontratak, który odrzucił nacierające siły bolszewickie. Ciężko ranny, zmarł później w szpitalu w Łodzi.
Ordery, odznaczenia i upamiętnienie
Za czyny bojowe został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari; odznaczenie nadano mu 27 lipca 1922, nr 8047. Został pochowany na cmentarzu zarzewskim w Łodzi. Był żonaty z Nadzieją Smólską od 25 czerwca 1920; nie miał dzieci.
