| Dane osobowe | |
|---|---|
| Pełne nazwisko | hrabia Andrzej Alojzy Skarbek z Posławic Ankwicz |
| Herb | Abdank |
| Urodzenie | 22 czerwca 1777, Kraków |
| Śmierć | 26 marca 1838, Praga |
| Wykształcenie i święcenia | |
| Studia | Kraków, Wiedeń |
| Święcenia kapłańskie | 2 września 1810 |
| Funkcje kościelne | |
| Arcybiskup metropolita Lwowa | 1815–1833 |
| Prymas Galicji i Lodomerii | od 1817 (tytuł dla arcybiskupów Lwowa) |
| Arcybiskup metropolita Pragi | 1833–1838 |
| Rektor Uniwersytetu Lwowskiego | 1817–1818 |
| Odznaczenia i tytuły | |
| Order | Krzyż Kawalerski Orderu Leopolda |
| Stanowiska | Legatus natus Królestwa Czech; tajny radca (1815) |
Andrzej Alojzy Ankwicz był duchownym katolickim i administratorem kościelnym, znanym z pełnienia funkcji arcybiskupa we Lwowie, a następnie w Pradze. W pracy duszpasterskiej kładł nacisk na dyscyplinę duchowieństwa oraz na rozwój praktyk liturgicznych.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się jako syn Józefa i Anny Biberstein-Starowieyskiej. Kształcił się w Krakowie i w Wiedniu. Święcenia kapłańskie przyjął 2 września 1810. Przed nominacją biskupią pełnił funkcje kanonika, rektora seminarium oraz dyrektora studium teologicznego w Ołomuńcu.
Jak działał jako arcybiskup we Lwowie?
25 marca 1815 został mianowany arcybiskupem Lwowa obrządku łacińskiego, a sakrę biskupią przyjął 15 sierpnia 1815. Jako zwierzchnik archidiecezji wykazywał się energicznym zarządzaniem i dbałością o porządek wśród duchowieństwa. Prowadził działania na rzecz rozwoju kultu liturgicznego oraz angażował się w sprawy oświaty ludowej.
W polityce sprzeciwiał się ruchom niepodległościowym w polskim środowisku i wspierał politykę domu Habsburgów. W 1817 uzyskał od cesarza austriackiego tytuł prymasa Galicji i Lodomerii, nadany dla niego oraz dla kolejnych arcybiskupów Lwowa. W latach 1817–1818 pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Lwowskiego.
Przeniesienie do Pragi, funkcje i śmierć
30 września 1833 został przeniesiony na urząd arcybiskupa metropolity praskiego i objął jednocześnie funkcję prymasa Czech. W 1815 otrzymał nominację na tajnego radcę, a wśród odznaczeń miał Krzyż Kawalerski Orderu Leopolda. Był również legatem natus Królestwa Czech.
Zmarł 26 marca 1838 w Pradze. Został pochowany w podziemiach archikatedry św. Wita w Pradze.