| Podstawowe informacje | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Alfred Ader |
| Data urodzenia | 17 października 1892 |
| Miejsce urodzenia | Kraków |
| Data śmierci | 19 października 1941 |
| Miejsce śmierci | Warszawa |
| Zawód / rola | Szermierz (szabla, floret) |
| Wykształcenie i zawód | |
| Wykształcenie | Doktorat prawa, Uniwersytet Jagielloński (1919) |
| Sport i osiągnięcia | |
| Kluby | Krakowski Klub Szermierczy; AZS Kraków (reaktywacja sekcji 1921) |
| Najważniejsze sukcesy | Dwa srebrne medale drużynowe, akademickie mistrzostwa świata (1924) |
| Igrzyska olimpijskie | Paryż 1924 — kapitan drużyny szablistów |
| Służba i odznaczenia | |
| Służba wojskowa | Armia austriacka (1915–1918), Wojsko Polskie od 17 XI 1918, stopień kapitana (1924) |
| Ordery i odznaczenia | Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1931) |
| Miejsce pochówku | |
| Cmentarz | Powązki, Warszawa (kwatera 136-1-14) |
Polski szermierz Alfred Ader zdobywał medale w zawodach drużynowych, startował na igrzyskach olimpijskich i łączył karierę sportową z pracą zawodową oraz służbą wojskową.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 17 października 1892 w Krakowie jako syn Leona i Eweliny Lord. Ukończył ośmioklasowe Gimnazjum Św. Anny w Krakowie, a następnie studiował ekonomię i prawo w Wiedniu oraz w Krakowie. W 1919 uzyskał tytuł doktora praw na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Służba wojskowa i kariera zawodowa
W kwietniu 1915 trafił do armii austriackiej. W latach 1916–1918 walczył na frontach rosyjskim, rumuńskim i ukraińskim; początkowo zajmował się wywiadem, a później dowodził baterią artylerii w stopniu podporucznika. 17 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do sądu wojskowego w Krakowie. W lutym 1924 otrzymał awans na kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919.
Kariera szermiercza i najważniejsze starty
Szermierkę trenował już w czasie studiów. Przed 1914 był członkiem Krakowskiego Klubu Szermierczego. W grudniu 1921 współuczestniczył w reaktywacji sekcji szermierczej AZS Kraków razem z Bolesławem Macudzińskim, Adamem Papée, Konradem Winklerem i Jerzym Zabielskim. Na igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 1924 pełnił funkcję kapitana polskiej drużyny szablistów; zespół odpadł po porażkach w grupie eliminacyjnej z Holandią i USA, a Ader nie odniósł zwycięstwa w tych meczach.
W dniach 17–24 września 1924 na pierwszych akademickich mistrzostwach świata rozegranych w Warszawie zdobył dwa srebrne medale w turniejach drużynowych — zarówno w szabli, jak i we florecie. Wystąpił także w pierwszym oficjalnym meczu międzypaństwowym Polska–Czechosłowacja w Pradze 14 czerwca 1925. Na mistrzostwach Polski w 1925 zajął dwukrotnie czwarte miejsca indywidualnie w szabli i we florecie. Z czynną karierą sportową pożegnał się w 1928. W latach 1926–1928 pełnił obowiązki skarbnika Polskiego Związku Szermierczego.
Odznaczenia i ostatni spoczynek
Za zasługi otrzymał Złoty Krzyż Zasługi 19 marca 1931. Zmarł 19 października 1941 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w kwaterze 136-1-14.
