We wtorek 8 września bramy klasztoru kamedułów na Bielanach w Krakowie zostały otwarte dla kobiet — to jeden z dwunastu dni w roku, gdy takie odwiedziny są dopuszczalne. Klasztor położono na wzgórzu zwanym Srebrną Górą, otaczają go lasy; z miejsc przy murach rozciągają się widoki, w tym na Tatry. Za murem mieszkają eremici prowadzący życie w odosobnieniu i surowej regule, dlatego dostęp dla odwiedzających jest mocno ograniczony.
Kiedy kobiety mogą wejść?
Kobiecie przysługuje wstęp do klasztoru tylko w 12 wyznaczonych dni roku liturgicznego. Do wymienionych okazji należą między innymi: uroczystość Zwiastowania Pańskiego (około 25 marca), Niedziela Wielkanocna, Zielone Świątki (Niedziela Zesłania Ducha Świętego), obchody Bożego Ciała, 15 sierpnia (Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny), 8 września (Narodzenie NMP), 8 grudnia (Niepokalane Poczęcie NMP) oraz 25 grudnia — z wyjątkiem Pasterki. W praktyce oznacza to, że dostęp jest uzależniony od konkretnych świąt, nie od wolnego wejścia w inne dni.
Co można zobaczyć podczas wizyty?
W te wyznaczone dni odwiedzające wchodzą na dziedziniec i mają wgląd w niektóre części klasztoru dostępne publicznie, ale nie do przestrzeni mieszkalnych zakonników. Krypt, w których przechowuje się szczątki zakonników przed przeniesieniem do wspólnego grobowca, nie udostępnia się zwiedzającym; z poziomu dziedzińca można jedynie zobaczyć prowadzące w dół schodki. Na dziedzińcu często spotykany jest furtian, zakonnik w białym habicie, który pełni funkcję strażnika wejścia.
Jak wygląda życie kamedułów za murem?
Kameduli mieszkają w osobnych domkach pustelniczych z niewielkimi ogródkami i utrzymują skromne wyposażenie cel. Dzień zakonników zaczyna się bardzo wcześnie — pobudka o 3:30 — i wypełniają go modlitwy wspólne oraz modlitwy w odosobnieniu, praca fizyczna wykonywana w milczeniu oraz inne praktyki duchowe. Posiłki spożywane są najczęściej samotnie w celi; śniadanie jest o 7:30, obiad przypada między 12:30 a 14:30, a kolacja o 16:45. Eremici nie jedzą mięsa i uprawiają warzywa oraz owoce za murami, by zapewnić sobie środki do życia.
Otoczenie i atmosfera miejsca
Klasztor stoi na pagórku otoczonym lasami, co sprawia, że hałasy miasta nie docierają aż za mury. Cisza i widoki bywają jednym z głównych powodów odwiedzin; od siedziby rozciągają się również malownicze obrazy zabudowań gospodarczych z czerwonej cegły. W sąsiedztwie znajdują się tereny rekreacyjne i winnice widoczne z okolicznych domów, co podkreśla wiejski charakter tego fragmentu Bielan.
Brama klasztoru otwiera się dla kobiet tylko w określone świąteczne dni — 12 razy w roku — a reszta życia zakonników pozostaje dla odwiedzających niedostępna.
