| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Jerzy Albert Adamkiewicz |
| Urodzenie | 10 czerwca 1881, Kraków |
| Zgon | 2 kwietnia 1958, Montreal |
| Narodowość | polska |
| Zawód | prawnik, dyplomata, urzędnik konsularny |
| Wykształcenie | |
| Uczelnie | studia prawnicze: Uniwersytet Jagielloński; doktorat w Grazu; dyplom Akademii Konsularnej w Wiedniu |
| Służba zagraniczna | |
| Okres | od 25 lutego 1919 |
| Wybrane odznaczenia | |
| Ordery i medale | Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski; Złoty Krzyż Zasługi; Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości; Order Korony Żelaznej (Austria) |
Jerzy Adamkiewicz pochodził z rodziny Alberta i Kazimiery z Reychmanów. W dzieciństwie rodzice przeszli na katolicyzm w 1888 roku. Zawód i działalność dyplomatyczną łączył z pracą urzędniczą w administracji konsularnej.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Krakowie w 1881 roku w rodzinie żydowskiej. Rodzice dokonali konwersji na katolicyzm, gdy miał siedem lat. Wcześniejsze lata życia ukształtowały wybór kierunku studiów i drogę zawodową.
Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskał doktorat na uniwersytecie w Grazu oraz zdobył dyplom wiedeńskiej Akademii Konsularnej. Wykształcenie prawnicze i konsularne przygotowało go do pracy w służbie zagranicznej.
Kariera dyplomatyczna i urzędnicza
Do polskiej służby zagranicznej wszedł 25 lutego 1919 roku. W latach 1919–1920 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w 1920 był zatrudniony w Prezydium Rady Ministrów, a następnie ponownie powrócił do MSZ w latach 1920–1921.
W latach 1921–1923 pracował w poselstwie w Londynie jako pracownik i sekretarz. W 1923–1924 kierował polskim konsulatem w Jerozolimie. Po powrocie do centrali MSZ kontynuował służbę, a następnie pełnił funkcję konsula generalnego w Lipsku (1927–1931), konsula w Montrealu (1931–1933) i w Ottawie (1933–1936).
Po powrocie do Polski w 1936 roku pracował jako radca prawny Izby Handlowo-Przemysłowej w Gdyni oraz jako specjalista ds. rynków eksportowych w Polskiej Konwencji Węglowej w Katowicach. Funkcje te łączyły prawo z praktyką handlową i promocją eksportu.
Działalność w czasie wojny i życie na emigracji
W czasie II wojny światowej kierował służbą radioodbiorczą w polskim Ministerstwie Informacji w Londynie. Pozostał na emigracji po 1945 roku; najpierw przebywał w Wielkiej Brytanii, od 1948 mieszkał w Kanadzie.
W Kanadzie wykładał na Uniwersytecie Dalhousie w Halifaxie i na St. Francis Xavier University w Antigonish. W Montrealu współpracował z Ośrodkiem Studiów Słowiańskich na miejscowym uniwersytecie oraz publikował artykuły naukowe i tłumaczenia.
Działalność naukowa, publikacje i rodzinne fakty
Przed 1939 roku opublikował pracę Rolnictwo w gospodarce powojennych Niemiec. Był autorem artykułów naukowych, a także przełożył na język francuski książkę kardynała Stefana Wyszyńskiego pod tytułem L'Esprit du travail.
Miał syna Wincentego Witolda (1920–1996). Zmarł 2 kwietnia 1958 roku w Montrealu i został pochowany w grobie rodzinnym na Saint-Sauveur Cemetery w rejonie Laurentians w Quebecu.
Ordery i odznaczenia
Otrzymał m.in. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1932), Złoty Krzyż Zasługi, Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Order Korony Żelaznej (Austria) oraz Medal Srebrnego Jubileuszu Króla Jerzego V.
